Pappírsiðnaðurinn er sjálfbær, græn og kolefnislaus iðnaður. Þar að auki mun hringrás og samfelld grunnþörf daglegra efna, matvæla og drykkja sem umbúðirnar bera ekki breytast. Þrátt fyrir að eftirspurnin eftir umbúðum pappírs frá skóm, fatnaði, leikföngum og húsgagnaiðnaði hafi minnkað mjög, hafa umbúðir rafrænna viðskipta, fleiri og fleiri landbúnaðarvöruumbúðir og snjallar vöruumbúðir bætt upp þetta bil. Það má segja að pappírsvinnsla og umbúðir í Kína&séu bæði atvinnugreinar sem eru ekki að jafna sig.
Í öðru lagi er framleiðslugeta pappírsiðnaðar tiltölulega einbeitt og flest þeirra eru stoðfyrirtæki á ýmsum svæðum. Hér þora helstu pappírsiðnaðurinn að starfa með miklar skuldir og bankar og stjórnvöld þurfa skilyrðislaust að styðja þau. Ef viðskiptavanda pappírsiðnaðarins heldur áfram að versna, eru sveitarfélög líkleg til að brjóta þetta jafnvægi með því að útrýma fjölda lítilla og meðalstórra pappírsfyrirtækja og veita þar með öflugan stuðning við verðhækkun á hrápappír.
Um miðjan ágúst, með skyndilegri 3% gengislækkun renminbi, lækkuðu ríki í Suðaustur-Asíu gjaldmiðlum sínum verulega og brást góðri von þeirra um að þessi gengisfelling myndi stuðla að útflutningi. Ef útflutningur heldur áfram að minnka í september mun áframhaldandi gengisfelling renminbi verða mikill líkur. Þannig hafa kínversku pappírsfyrirtækin sem hafa neyðst til örvæntingar aðeins eina leið til að fara-annaðhvort að loka eða hækka verð stíft.
Að lokum, þrátt fyrir að margar litprentunarverksmiðjur, öskjuverksmiðjur og prentsmiðjur hafa lýst yfir vanhæfni sinni til að bera verðhækkun á grunnpappír, sýna fjárhagsskýrslur 26 skráðra fyrirtækja á fyrri hluta árs 2015 að arðsemi leiðandi umbúða og prentsmiðjur eru alveg töfrandi, sem sannar að umbúðir og prentiðnaður hefur mikinn áhuga á grunnpappír. Það er enn ákveðin hagkvæmni fyrir verðhækkunum.
